Fitte mama, Mama van Robinn

Onzeker! 

on·ze·ker (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord; vergrotende trap: onzekerder, overtreffende trap: onzekerst) 1 in twijfel 2 onvast: onzeker lopen 3 niet vaststaand: het is nog onzeker of 4 wisselvallig: een onzekere toekomst

wp-1472498840881.jpg

Onzeker en in deze blog bedoel ik dan vooral in twijfel en in onvast (onzeker lopen).

Ik denk dat iedereen wel eens onzeker is. De ene is het vaker dan de ander en de ene komt er wel voor uit en de ander verbergt het.

Ik geef toe dat ik zelfs nu ik al 28 ben zowat al 29, nog steeds regelmatig onzeker ben over mezelf….vooral over mijn lichaam maar soms ook hoe ik over kom en of andere mij toch wel leuk vinden. Maar er zijn ook dagen dat ik dit los laat en soms voel ik mezelf een stuk minder onzeker.

Ik kan mij niet herinneren dat ik niet onzeker ben geweest en daarom blik ik terug wanneer mijn onzekerheid begon.

Mijn jongste herinnering van mijn onzekerheid is wel eind groep 5. Ik was 8 jaar en een normaal meisje, wel verlegen maar had wel mijn vrienden in de klas. Lelijk kan ik niet echt zeggen dat ik dit was, maar toen ik na een bezoekje aan de schoolarts een bril moest gaan dragen zette ik daarmee mijn onzekerheid op! Een bril dragen vond ik wel enorm spannend. Helaas waren brillen toen nog niet echt hip. Hoe de klas reageerde kan ik mezelf niet meer herinneren!

In groep 8 herinner ik mezelf meer van mijn positie in de klas. Ik hoorde niet echt bij de populaire terwijl mijn vriendinnen daar meer bij hoorde. Ik was slank en weinig vrouwlijke vormen dus nog al plat. Maar was pas 11 jaar dus niet heel bijzonder. Maar toch hoorde ik dit regelmatig. Zelfs het feit dat ik nog nooit had gezoend was een issue (ook al waren er meer en ik was 11! Vrij jong dus).

Dat ik weinig borst had volgde mij ook op de middelbare. Tietloos hoorde ik regelmatig. Tuurlijk maakte mij dat wel eens onzeker. Maar ik had ook zoiets van hé ik heb maatje skinny dat gaan niet snel gepaard met cup C of meer!

Meer onzeker was ik over mijn bril. Nog steeds was dit niet iets hips. Toen ik op mijn 15de voor het eerst lenzen ging dragen kwam er een stuk meer zelfvertrouwen erbij. Helaas riep 1 van de jongens uit de klas nog steeds regelmatig dat ik lelijk was. Als je dat meerdere keren hoor ga je het ook wel geloven.
Maar dat veranderde na een vakantie in zuid frankrijk. Lang, dun en bruin! Waarschijnlijk voldeed ik aan iets! Op de camping kreeg ik veel complimenten van de jongens. Zelfs mijn moeder zag jongens vanaf het terras naar mij kijken.

wp-image-1309362075jpg.jpg

Wijd uitlopende pijpen waren toen in 😉 

Ik ging met een flinke dosis zelfvertrouwen terug. Hierna starte ik ook op het MBO dus weg van die jongen en op naar een ander leven.

Sindsdien is mijn zelfvertrouwen nooit meer naar mega laag gegaan. Maar met mijn bril zag en zie je mij niet snel meer. Nog steeds als ik hem op heb voel ik mezelf net even anders. Ook al weet ik hoe geweldig mijn vriend mij vind met bril, ik heb hem thuis ook weinig op.

Gelukkig is een bril tegenwoordig niet meer niet hip. Is het hipper geworden en hoop dat het voor kinderen nu minder issue is om er eentje te dragen als dit nodig is.

Onzeker blijf ik nog steeds wel. Ik ben druk aan het werken aan mijn lichaam en zou deze graag strakker willen dus ook wat slanker. Ik noem mezelf niet dik maar heb echt wel mijn minpuntjes (heupen, buikje en bovenbenen)

Kleding vind ik het lastigst. Zodra het wat strakker valt voel in mezelf toch onzeker en soms de ene dag meer dan de andere.

Toen ik 2 maanden geleden een bruiloft had voelde ik mij ook enorm onzeker. Ik had een mooi jurkje al een jaar in de kast hangen. Toen paste deze mooi en was toen op streefgewicht. Na een jaar was ik weer wat aangekomen en een paar weken ervoor trok ik hem aan. Hij paste maar stond strak. Ik viel ietsje af en het kon. Maar oh de dagen ervoor heb ik op internet gespeurd voor een ander wijd jurkje. Maar ik kon niks vinden. Die dag trok ik mijn jurk toch aan. Ik vond het niks maar wilde geen “oud” jurkje aan. Ik nam wel een ander jurkje mee. Mocht het niet gaan of mijn buik weer opzetten kon ik iets anders aan.

Bekken kantelen en onzeker de dag door! Mijn vriend kwam later die dag dus kon daar nog geen compliment van krijgen om de dag goed te beginnen, natuurlijk kreeg ik deze wel toen hij er ook bij was. Gelukkig gaf mijn moeder deze wel. Op naar de vrienden. Onzekerheid werd nog groter en niks of niemand nam deze weg. Geen complimentje of niks en dan neem je snel aan dat je er dus niet goed uit ziet! (Wrong mindset). De gehele dag ging ik onzeker de dag door. Ondanks dat ik genoot van de avond dacht ik vooral buik in houden en bekken kantelen!( zorgt voor plattere buik)

Toen ik later oa deze foto terug zag dacht ik alleen maar wow dat ben ik dus!
Onzekerheid ik denk echt dat iedereen er last van heeft. Wat enorm help is voor die spiegel staan en benoemen wat wel mooi is aan jezelf. Kleding te dragen waar je je wel fijn in voelt. Maar onzekerheid straal je soms ook uit. Maar tegen iedereen wil ik blijven zeggen. Wees niet onzeker. Je mag er zijn dik, dun, groot, rood of paars het zegt niks over wie je bent!

Complimentjes krijgen is heel fijn maar wees niet onzeker als je ze niet krijg want complimentjes zijn ook dingen die schaars zijn in het leven! (Dit nog even 100x tegen mezelf zeggen!)

Mooie tekst van http://www.dicht-erbij.nl 

Dus voor iedereen die dit leest je bent mooi op jou eigen manier!

Ben jij wel eens onzeker ? zo ja waarover of heb je nog goede tips laat ze hieronder weten!

Liefs fitte mama dees

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s