Mama van Robinn, Persoonlijk

Zwanger: bolle buik, mijn ervaring en hoe ik het deels alleen deed.

Plopjes en schopjes in je bolle buik. Wrijvend over je buik genieten van de bewegingen en je af vragen hoe je kleintje er uit zal zien.

25 juni 2014 ik ontdek dat ik zwanger ben door een test. Ik was 1 dag over tijd en de test ’s morgens mislukte. ‘S middags nog geen menstruatie dus nieuwe test en ja hoor. Daar stond ik dan met een positieve test in mijn handen. Het was gelukt. Ik was nog maar 2 mnd gestopt met de pil dus alles was snel gegaan. Ik wachten tot ik mijn vriend kon bellen die aan het werk was ik zou dan de test doen zoals afgesproken want die avond kwam hij niet thuis. Maar ik kon niet wachten en had de test al gedaan. Toen hij belde zei ik alleen maar Hoi papa! Hij wist genoeg en voor hij het wist zijn collega’s om hem heen ook.

De dagen waren vooral dat je het nog maar half beseft er groeit iets in je buik maar je merkt er nog totaal niks van. Dat weekend ging ik met vriendinnen naar c@s dus smoes verzonnen om niet te drinken. Maar lang kon ik het niet voor me houden dus het maar verteld. Dit maakte het niet drinken een stuk makkelijk. Ook schonken ze op het festival terrein jillz 0.0 ideaal want je ziet haast geen verschil.

Ik was na dat weekend moe en dat bleef ik wel. Dus ’s avonds vroeg naar bed dan maar. De weken erna was dit wel echt mijn zwangerschapskwaal. Vermoeidheid mijn energie level was heel laag.

Bij 7 weken het goede nieuws aan onze ouders verteld en de dagen erna volgende mijn broer en zus ook.

De eerst echo was spannend. Zou het dan echt en hoe was het zo’n echo. Wauw wat was het gaaf om te zien wat er nu afspeelde in je buik een heel klein wezentje dat daar groeide. Alles zag er goed uit en de volgende echo zou 2 weken later zijn zodat mijn vriend er dan nog bij kon zijn en iets meer kon zien van onze kleine uk.

Iets voor de 10 weken hadden we de tweede echo. Onze kleine uk was inmiddels al een haribo beertje (zo noemde ze het). Het lag heerlijk te bewegen en we mochten het hartje horen kloppen. Heel mooi en nog steeds was alles goed. De echo foto ging met papa mee en een paar dagen later vertrok hij.

10 weken zwanger en daar stond ik op het vliegveld afscheid te nemen van mijn vriend die voor 4 maanden weg moest voor zijn werk. Blij met mij te grote zonnebril en snakkend naar een sigaret (maar goed dat ik zwanger was en roken deed ik niet eens). Vanaf nu stond ik er alleen voor maar helemaal alleen was ik niet want ik had mijn kleine uk bij mij.

12-weken
Klein beginnend buikje met 12 weken

 

Op dat moment voel je die kleine uk nog niet maar rond de 16 weken voelde ik de eerst plopjes en schopjes al. Heerlijk nu waren we echt met zijn tweeën. Zeker als ik wat verdriet had dat voelde ik extra schopjes in mijn buik wat door de tranen dan toch voor een lach zorgde.

Ondertussen ruimde ik de kinderkamer leeg, struinde Pintrest af voor de leukste babykamer ideeën, haalde verf staafjes bij de bouwwinkels en zocht op Markplaats naar mooie meubels.

Ik voelde mezelf vrij goed. Ik was in totaal maar 2x misselijk geweest ’s morgens. De vermoeidheid nam ook wat af. Ik had alleen wel met regelmaat last van mijn banden vooral met te veel staan maar wilde niet te veel klagen.

Kort voor de 20 weken echo was de kinderwagen besteld en had ik de commode ook al binnen. Een meisjes naam in mijn hoofd zomaar opeens terwijl ik dacht dat het een jongen zou zijn maar tegen de 20 weken aan ging twijfelen.

20-weken
20 weken zwanger

 

De 20 weken echo niet gezellig met zijn 2en als papa en mama er naar toe in spanning afwachtend wat het zou zijn en of alles goed zou zijn ook heel belangrijk. Gelukkig ging mijn moeder wel mee dus ook heel speciaal als toekomstige oma. De echo was weer mooi om mee te maken. Zoekend naar of alles goed was en het geslacht ja hoor een meisje. Helaas lag ons meisje een beetje verkeerd. Staan springen en duwen, niks hielp ze bleef verkeerd om liggen dus konden ze niet alles zien of alles goed was, dus week later terug. Maar al super blij om te weten wat het was. Eerst snel in een sms naar de papa om daarna even te bellen. Want ook die was zenuwachtig en kon daarna lekker gaan slapen (tijdsverschil) . Mijn ma en ik konden de stad in om te shoppen voor meisjes kleren.

Een week later dus terug voor weer een echo. Ze kon nu het hartje wel iets beter bekijken en deels zien dat deze goed was. Maar onze kleine meid lag nog steeds eigenwijs met der gezichtje naar mijn rug en der koppie naar beneden alsof ze er klaar voor was. Omdat ik inmiddels dus 21 weken was en voor de 24 weken bekend moet zijn of alles goed is (zover ze dit kunnen zien natuurlijk) moest ik naar Breda voor een echo. Hier hebben ze beter apparatuur. Ik kwam hier bij een hele lieve gynaecoloog te recht die ging kijken. Weer lag ons meisje hetzelfde als de vorige keer. Maar hier konden ze wel zien dat haar hartje en hersentjes helemaal goed waren dus waren we gerustgesteld. Haar gezichtje liet ze echter niet zien. Hierdoor konden ze haar neusbotje niet helemaal zien maar omdat de rest goed was waren er geen zorgen voor syndroom van down. Enige wat kon was een hazenlip maar dat vond ik geen probleem mocht dit zo zijn dan was dat zo. Ik mocht 3 dagen later nog 1x terug komen maar een snelle echo om toch nog eens te kijken of ze was gedraaid. Ik merkte totaal geen verschil en voelde ze altijd op het zelfde plekje bewegen. Ze lag gewoon heerlijk zo op zijn kop en helemaal klaar voor de bevalling. Inderdaad ook 3 dagen later lag ze nog precies hetzelfde. Zover ik voelde ik ze ook nooit echt gedraaid.

’s Avonds op de bank genoot ik van mijn steeds bollere buik en de bewegingen.

img_20141109_121011
9-11-2014. Niet meer te verstoppen

 

Op 11-11 at ik bij een vriendin met een aantal vriendinnen. Hun dronken wat drankjes maar ik had het idee alsof ik dronken werd. De wereld draaide , ik at wat suikers maar het nam niet af. Toen hun naar de stad reden heb ik mij laten afzetten thuis. Ik was nog steeds wat duizelig en wilde liever gaan slapen. Thuis werd het erger en ik was natuurlijk alleen. Ik besloot mijn ouders te bellen zodat ik daar kon slapen want wilde niet alleen zijn mocht ik flauwvallen. Inmiddels werd ik ook misselijk en gooide alles eruit toen ik bij mijn ouders was. Die nacht sliep ik daar. Me vriend was die week onbereikbaar en beide hadden we gezegd niet gek doen he. Die nacht had ik contact met hem hij had zich verwond dus was wel bereikbaar (gelukkig niks ergs) en ik totaal niet lekker. Omdat dit de volgende dag aanhield bij mij dat ik snel duizelig was toch maar de verloskundige gebeld en die kwam ’s middags langs. Mijn bloeddruk was veelte laag. Dus dat werd rust, drop, drop en drop. Maar ook zoethoutthee en bouillon. Die week bleef ik thuis van het werk en bleef ik bij mijn ouders zodat ik echt even rust had. Daar lag ik vooral op de bank en groeide me buik lekker door de rust.

De 2 weken erna werkte ik halve dagen. Thuis bereide ik mezelf voor op de thuiskomst van mijn vriend want na die 2 weken had ik lekker vakantie en kwam hij weer thuis.

img_20141204_101811
Klaar voor thuiskomst van mijn vriend in mijn nieuwe jurkje

 

Inmiddels was ik 27 weken en had ik een mooie bolle buik en daar stond ik dan te wachten tot hij weer thuis kwam. Zo fijn thuis lekker samen en maakte hij contact met onze kleine meid. Ze gaf gelijk een schop tegen zijn hand zo mooi om te zien en te voelen. Nu konden we samen alles gaan voorbereiden voor de komst van de kleine.

Wordt vervolgd binnenkort vertel ik jullie over mijn laatste deel van mijn zwangerschap.

 

20141123_124949.jpg
26 weken kon nog niet mijn tenen zien

 

 

 

Advertenties

2 thoughts on “Zwanger: bolle buik, mijn ervaring en hoe ik het deels alleen deed.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s