Mama van Robinn

Laatste deel van mijn zwangerschap en de te vroege bevalling.

Laatste vertelde ik al hoe mijn eerste deel van mijn zwangerschap verliep.

Ik was inmiddels 27 weken en we konden samen genieten. De eerste 1.5 week thuis was ik ook vrij dus lekker slapen, luieren, familie bezoekjes en uiteten. Nog even op het gemakje genieten. De meubels in het kamertje stonden al in elkaar alleen de boom moest nog grijs dus dat werd gedaan.

33-weken
33 weken

 

De feestdagen waren voorbij op naar de laatste weken werken en de laatste dingen doen. Ik wilde tot de 36 weken door werken. Ik merkte wel dat het zwaar werd maar ja mijn werk betekende ook veel met al “mijn” kindjes. Die vanaf week 13 mee leefde met mijn zwangerschap. Ze zagen mijn buik groeien en we lazen boekjes over baby’s en baby’s in de buik. Een aantal hebben zelfs geschop gevoeld. Helaas liep de opvang wat terug en was het spannend of we openen zouden blijven. Omdat de kans al groot was dat we dicht zouden gaan wilde ik extra graag die 36 weken vol maken.

Indalingsweeën

Zaterdag 17 januari ga ik de boormachine halen bij mijn ouders. Tijd dat het kamertje klaar wordt gemaakt. Ik krijg een flinke steek in mijn onderbuik die ochtend bij mijn ouders. De taart die ik aan het eten ben ivm verjaardag van mijn vader zet ik aan de kant zo’n pijn. Als ik even ga liggen zakt de pijn gelukkig weg. Ik steek het op indalings weeën want dat kan best aangezien ik 33.4 weken ben.
Terug thuis hangen we de gordijnenroede en de plank op en klooien we met de lamp. We klooien zoveel dat als we de lamp aanzetten de stoppen springen en de lamp net zo hard naar beneden komt. Dat vraag ik wel aan mijn vader we hebben nog even. Omdat ik verder geen last van mijn buik meer heb rijden we nog even naar de stad voor de laatste spullen. Met de baby uitsetlijst lopen we door de Hema voor de laatste spulletjes. Ik twijfel bij alles is zoveel wel nodig en hebben we daar wel genoeg van ? Me vriend vind het meeste maar allemaal onzin. Ik zeg nog dat als het te weinig blijkt te zijn hij de stad in mag.

Die avond ben ik moe en weer wat last van harde buiken. Eigenlijk hebben we verjaardag van mijn vader maar we blijven thuis even rust. Natuurlijk wordt dit ook begrepen.

‘S nachts heb ik krampen/steken. Ik denk dat het indalingsweeën zijn. Ik draai door mijn hele bed heen en ga veel plassen. Ik merk dat ik wat vocht verlies. Ik zoek op google op wat dit kan zijn!. Waarschijnlijk wat afscheiding ook normaal met 33/34 weken. Ik lees ook over vruchtwater. Maar sluit dit uit, dat moet zoet ruiken en ik heb altijd zoiets als je vliezen breken dan is het een hele grote plas. Slijmprop is het ook niet en heb geen bloed verlies. Dan maar een maandverband in en weer terug naar bed. Rond 4 uur sta ik onder een warme douche. Dit helpt, ik heb totaal een klein uurtje geslapen en kan mijn slaap niet vatten. Ik maak  mijn vriend wakker zodat hij beneden een kruik kan maken. Ik verlang naar warmte. Omdat we zelf geen bad hebben rijden we naar zijn moeder zodat ik daar in bad kan, hopelijk zakt het dan. Als ik mezelf uitkleed zie ik een mini druppeltje bloed. In overleg belt mijn vriend toch de verloskundige. Die is op dat moment druk bezig en omdat het redelijk gaat belt ze later terug. Ik relax even in bad en als de verloskundige terug belt besluit ze dat we maar even langs moeten komen. Omdat ze op dat moment toch in het ziekenhuis is kan ik eventueel aan de scan gelegd worden. Met moeite kleed ik mezelf weer aan, op naar ziekenhuis. Nog even langs huis, ik wil vooral mijn oplader van me telefoon mee nemen. Want stel je voor je zou met lege telefoon in het ziekenhuis komen te liggen. Me vriend pakt een tas en stopt hier van alles in.

Ik zie mezelf nog steeds uit de auto stappen en het ziekenhuis inlopen om 12:00. Broodnuchter,  ik zou vanmiddag toch wel weer lekker op de bank liggen. Wel zei ik dat ik misschien beter maar al kon stoppen met werken dat ik morgen dan maar alvast afscheid moest nemen en dan verlof pakken. In het ziekenhuis krijg ik een eigen kamer. Als de verloskundige onderzoeken doet blijk ik al 2 cm ontsluiting te hebben. Huh ik was 33,5 weken dat was te vroeg. En weeën die doen toch mega pijn dacht ik. Ik krijg weeënremmers en ga aan de scan. Oh wat een verschrikkelijk ding is dat. Je moet zowat stil blijven liggen anders schoot die eraf . De weeën bleven komen dus ga ik aan infuus met weeën remmers. Het vocht dat ik verloor die nacht bleek toch vruchtwater te zijn. Er zat een klein gaatje in dus hierdoor verloor ik vruchtwater. Gelukkig maakt je lichaam dit ook weer aan. Ook krijg ik een spuit voor de longrijping en die zou ik na 24 uur weer krijgen (als ik het goed heb). Hierdoor zouden de longentjes gerijpt zijn wat namelijk pas is met 34 weken wat ik die dinsdag pas zou zijn. Met de scan en wat kruiken was het wachten. We hebben ook wel gelachen omdat ik graag een warmte pack wilde drukte me vriend op een belletje. Dit bleek alleen de noodbel te zijn, voor we het wisten stonden ze met 2 man geschokken in mijn kamer. Tja we hadden geen ervaring met ziekenhuis gelukkig. Maar ook riep ik Help ik weet niet hoe ik moet persen. Lezen over bevallen had ik uitgesteld om in mijn verlof te doen!

Naar huis ging ik niet ik werd naar een andere kamer gebracht en mocht daar gaan wachten hoe mijn lichaam zou gaan reageren. Lig je dan!  De verloskundig en gynaecologen verwachten dat het niet lang zou duren dat die zondag of de dag erna de kleine wel zou komen. Want zelfs met alle weeënremmers namen de weeën niet af. Wel was mijn grote vraag waar de kleine naar toe zou gaan als ze geboren zou worden. Gelukkig was dat gewoon hier in het ziekenhuis en niet naar het kinderziekenhuis in Rotterdam (mits er niks aan de hand was natuurlijk). Ook liet ik mijn collega’s weten dat ik er morgen niet was. Verder hield ik het ver stil, buiten directe familie natuurlijk.

20-jan
I love u….op mijn kamer in ziekenhuis voor momenten dat ik alleen was.

 

Maandag 33,6 weken. Weer een gebroken nacht gehad met veel weeën en onrust. Door rustig te blijven kon ik er goed mee omgaan. En de hand van mijn vriend was nog net niet blauw 🙂 Ik kon niet wandelen of staan want had verplichte bedrust ivm lekkend vruchtwater. Hierdoor mocht ik ook niet in een warm bad. Het was dus de dag doorkomen vanuit bed. Met wat tv kijken en heel veel whatsapp. Op dat moment zat ik in een drukke groeps whatsapp. Hierin had ik niks verteld maar kletste er vrolijk mee over van alles. Die app stond nooit stil dus ideaal en zo aardig wat uurtjes doorgekomen. Elk uurtje dat het rustig bleef was er weer eentje en was het goed. Die dag was mijn vader jarig dus voor iedereen spannend of Opa een speciaal kadootje zou krijgen die dag. Ondertussen  werden de zakken met weeënremmers aangevuld en kreeg ik weer een spuit voor de longrijping. Dan had ik ze alle 2 in ieder geval gehad zouden ze morgen helemaal goed zijn of ik dat zou halen wisten ze niet. Ondertussen voelde ik een hoop beweging in mijn buik. Die was nog lekker druk in mijn buik. Wat heel fijn was om te voelen. Zodra de scan erop lag schopte ze dan ook volop hier tegen. Mooi om te zien hoe ze hierop reageerde. Als ik geen weeën had voelde ik mezelf ook prima, dan had ik het gevoel dat ik makkelijk zo uit bed kon stappen en zo even 5 km kon hardlopen.

34 weken zwanger

34-weken
34 weken zwanger

 

Dinsdag 34 weken. Verbaasde gynaecologen en verloskundige vandaag dat ik nog niet was bevallen. Vooral de gene die mij op zondag binnen hadden zien komen. ’s Morgens heb ik al weeën de laatste zak met weeënremmers hangt eraan. Deze is om 14:30 leeg en ook zijn dan de spuiten van de longrijping uitgewerkt. Vanaf dan mag het gaan beginnen en is het afwachten. Natuurlijk kan je het al raden het is vanaf dan verdacht rustig. Ik ben wel enorm moe. Omdat vooral ’s nachts de weeën steeds kwamen heb ik weinig geslapen. Daarbij kon ik ook slecht slapen zo in het ziekenhuis. In 3 nachten heb ik maar ongeveer 4 uur totaal geslapen. De verpleegkundig geven mijn daarom in overleg iets (wat weet ik niet meer) om even te kunnen slapen. Ik val snel in slaap wat niet gek is ook. Rond 23:00 wordt ik wakker. Ik app me vriend waar hij is want ik moet plassen. Ik dacht die is roken maar omdat ik zo sliep was hij thuis ook even gaan slapen. Na dat ik heb geplast kruip ik weer terug in bed, ik ben nog moe en val in slaap. Rond half 2 wordt ik wakker met wat weeën maar merk geen verschil met de nachten ervoor. Dit app ik ook naar me vriend dat het vast wel zou zakken en er nog niks aan de hand is. Echt Nederlands was het niet en toen ik het later terug las was het heel wazig wat ik schreef. Omdat de weeën na half uurtje nog bezig zijn druk ik toch maar op de bel om te vragen om een warmte pack. Maar de verloskundig besluit om toch maar even controle te gaan doen op de verloskamer. Ik wandel hier zelf heen. En wat blijkt al 6 a 7 cm ontsluiting het is nu toch echt begonnen.

Als me vriend er is wordt er weer gekeken hoeveel cm ontsluiting ik heb 10 cm en tegelijk breken mijn vliezen. Er was alleen wel in het vruchtwater gepoept wat ik zelf dus spannend vond ik had te veel TLC gekeken dus die gedachten uit en kan het persen beginnen! Alles op eigen kracht en gevoel in mijn eigen bubbel luisterend naar de aanwijzingen van de verloskundig en verpleegkundige. Al had ik bij we zien het hoofdje en de stop stop stop! toch het liefst geroepen trek ze er dan uit! (verder vertel ik geen details 😉 )

Om 4:07 werd ons kleine meisje Robinn geboren. Al snel hoorde ik der huilen wat een opluchting. Even lekker kroelen bij mama terwijl papa de navelstreng doorknipt. Wegen 2590 gram (heel mooi voor zo klein) en dan mee naar de neonatologie afdeling in dat kleine bedje voor verder onderzoek.

20150121_043116
Ons kleine meisje Robinn

 

Na 34 weken samen met mama ga je dan weg. Wachten tot mama klaar is gelukkig is papa al snel bij je.

Op 17 november is het nationale prematurendag. Ik vertel dan mijn ervaring en gaat dit verhaal dus verder.

 

 

Advertenties

2 thoughts on “Laatste deel van mijn zwangerschap en de te vroege bevalling.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s